ਮਾਂ
ਇਹ ਰਹੀ “ਮਾਂ”
ਮਾਂ ਤੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਰੂਪ ਸੁਹਾਵਾ,
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ।
ਤੇਰੀ ਮਮਤਾ ਅਤੁੱਟ ਨਦੀਆਂ,
ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਸਦਾ ਹੀ ਪਿਆਰਾਂ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੱਸਿਆ,
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਚਮਕ ਆਈ।
ਮੇਰੀ ਹਰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਖੁਸ਼ੀ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਲਗਾਈ।
ਰਾਤਾਂ ਜਾਗ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ,
ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਲੇ।
ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿੰਦੀ,
ਕਦੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਗਮ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ,
ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਆ ਜਾਂਦੀ।
ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਂਦੀ,
ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ।
ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ,
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤੇਰੀ ਹੱਸਦੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ,
ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋਣ।
ਮਾਂ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਅਧਿਆਪਕ,
ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਬਕ ਸਿਖਾਂਦੀ।
ਸੱਚ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਰਾਹ,
ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਿਖਾਂਦੀ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠਦੇ,
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਸਹੀ ਕਰਾਂਦੀ।
ਡਾਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਆਰ ਛੁਪਿਆ,
ਇਹ ਗੱਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ।
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਸੁੰਨਾ,
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਰ ਪਲ ਸੋਹਣਾ।
ਤੂੰ ਹੈਂ ਤਾਂ ਹਰ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਲੱਗੇ,
ਤੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ।
ਮਾਂ ਤੇਰਾ ਕਰਜ਼ਾ ਅਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੇਈਏ।
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੰਨਤ,
ਅਸੀਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਰਹੀਏ।
Comments
Post a Comment